wpisz czego szukasz

Wpisz czego szukasz

Ładowanie...

wtorek, 16 września 2014

Twardówka anyżkowa - twardówka muszlowata

Twardówka anyżkowa, twardówka muszlowata, Lentinellus cochleatus wyróżnia się charakterystycznym, anyżowym zapachem. Ma także wyraźnie ząbkowane blaszki co jest jej znakiem rozpoznawczym razem z aromatem.

Skąd czerpać wiedzę na temat grzybów ? Nieodzowne są atlasy, ale przede wszystkim wycieczki do lasu z osobami, które znają grzyby bardzo dobrze i mogą nam je pokazać w naturalnym środowisku.



Kapelusz Twardówki anyżkowej dorasta do 8 cm średnicy. Jest sprężysty, dość cienki, chrząstkowaty. Na powierzchni raczej nagi, delikatnie pomarszczony. Początkowo ma kształt tutki, lejka albo rożka jednostronnie wciętego, później muszli lub łopatki. Barwy mięsnobrązowej, brązowoczerwonej, z wiekiem ochrowej. Przechodząc w trzon zwęża się. Brzeg wywinięty na zewnątrz, falisty.

Blaszki geste i mocno zbiegają na trzon. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest ich ząbkowane ostrze - postrzępiony brzeg. Koloru za młodu białokremowego, później różowawego i rdzawego.

Trzon dorasta do 8 cm wysokości i 1 cm grubości. Czasami ustawiony centralnie, innym razem ekscentrycznie lub zupełnie z boku kapelusza. W środku pełny, na powierzchni nagi i pomarszczony żeberkowato, zwężający się ku dołowi. Sprężysty, łykowaty, chrząstkowaty. Koloru takiego jak kapelusz, ku podstawie ciemniejący do czerwonobrązowego.

Miąższ twardy, łykowaty. Zapach i smak anyżowe.

Twardówka anyżkowa wyrasta od lipca do października. Można ją spotkać w różnych typach lasów, na resztkach drewna liściastego albo iglastego, na pniakach, leżących gałęziach, czasami na wystających obumarłych korzeniach. Rośnie w koloniach, w kępkach.

Twardówka anyżkowa to grzyb jadalny chociaż nie wszyscy tolerują ten zapach. Jej miąższ jest łykowaty więc rzadko się ją zbiera i dodaje w postaci drobno pokrojonej. Przeważnie jest używana tylko jako grzyb przyprawowy mieszany z innymi gatunkami.

źródło :
P.Skoubla "Wielki atlas grzybów", Elipsa, Poznań 2007 
B. Gumińska, W. Wojewoda „Grzyby i ich oznaczanie.” PWRiL, Warszawa 1983 
E. Gerhardt „Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik.” KDC, Warszawa 2006  






1 komentarz:

Jeśli spodobał Ci się ten post zostaw pod nim swój komentarz, ale nie dodawaj w nim linku do swojej strony. Polub profil mojego bloga na kanałach społecznościowych - FB, Google+, Instragram, Twitter a także Pinterest. Będzie mi bardzo miło gościć Cię znowu. Jeśli ugotowałeś albo upiekłeś coś z przepisu znalezionego tutaj zrób zdjęcie i pochwal się przysyłając je do mnie na adres izapyzakulinska@gmail.com

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...