wpisz czego szukasz

Wpisz czego szukasz

Ładowanie...

sobota, 7 września 2013

Pochwiak jedwabnikowy

Pochwiak jedwabnikowy Volvariella bombycina to dość rzadki i według mnie wyjątkowo śliczny grzyb. Teoretycznie jadalny, ale dość nieładnie pachnie i jest mało wydajny więc nie warto go pozyskiwać. Ten gatunek umieszczono na Czerwonej Liście Grzybów Wielkoowocnikowych ze statusem "rzadki" i wymaga ochrony. Jest pasożytem drzew i saprofitem.



Najpierw ten grzyb wygląda jak nakrapiane jajko, centkowana kulka przyklejona do drzewa. Dopiero gdy błoniasta osłona pęknie wyrasta z niej grzyb z kapeluszem na trzonku. Kapelusz takiego pochwiaka jedwabnikowego może dorastać do ok. 20 cm średnicy. Jest biały, kremowy, żółtawy. Początkowo jajowaty, potem dzwonkowaty, łukowaty. Starsze mogą mieć na środku szeroki, tępy garb. Powierzchnia kapelusza pokryta jest jakby promieniście ułożonymi kłaczkami, włoskami o jedwabistym połysku, które zwisają poza krawędź.


Blaszki od spodu kapelusza szerokie, gęste, u młodych owocników białe, z wiekiem robią się różowobrązowe.

Trzon ma wysokość do ok. 17 cm i grubość 1-2 cm. Jest walcowaty, zwęża się ku górze. W środku pełny, zwarty, ale dość kruchy. Koloru białego lub jasno ochrowego. Powierzchnia w górnej części jakby omączona a u dołu omszona. U podstawy dobrze widoczna, wyraźna skórzasta, pokryta brązowymi plamami pochwa - pozostałość po błoniastej osłonie z jakiej grzyb wyrósł.


Miąższ pochwiaka jest dość cienki, delikatny, biały. Smak i zapach dość nieprzyjemne, rzodkwiowe, szczególnie u starszych owocników. Przy rozwiniętych owocnikach zwykle można zobaczyć roje małych muszek zwabionych przykrą wonią.

Pochwiaki jedwabnikowe wyrastają od czerwca do października. Wyrasta pojedynczo albo po kilka sztuk na żywych drzewach liściastych lub obumarłych konarach, pniakach, gałęziach takich drzew. Często można je zobaczyć przy dziuplach.

Jak pisałam na początku są to grzyby jadalne, ale nie znam nikogo kto by je jadał właśnie przede wszystkim z powodu zapachu. Poza tym są naprawdę ładne i rzadkie więc lepiej zostawić je w spokoju.


źródło : B. Gumińska, W. Wojewoda „Grzyby i ich oznaczanie”
M. Fluck „Atlas grzybów. Oznaczanie, zbiór, użytkowanie”

E. Gerhardt - Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik – 2006
P.Skoubla "Wielki atlas grzybów", Elipsa, Poznań 2007 

2 komentarze:

  1. Ostatnio odnalazłam jednego rosnącego w dziupli drzewa u nas na osiedlu. Wygląda bardzo ciekawie :) https://www.instagram.com/p/BGRKRG3Gy6Y/

    OdpowiedzUsuń
  2. Dziś wiadomości podały że na jednym z oddziałów Szpitala w Pile w rogu sali wyrósł bardzo ładny okaz tego gatunku. Oprócz redakcji sprawą zajął się sam starosta powiatu

    OdpowiedzUsuń

Jeśli spodobał Ci się ten post zostaw pod nim swój komentarz, ale nie dodawaj w nim linku do swojej strony. Polub profil mojego bloga na kanałach społecznościowych - FB, Google+, Instragram, Twitter a także Pinterest. Będzie mi bardzo miło gościć Cię znowu. Jeśli ugotowałeś albo upiekłeś coś z przepisu znalezionego tutaj zrób zdjęcie i pochwal się przysyłając je do mnie na adres izapyzakulinska@gmail.com

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...