wpisz czego szukasz

Wpisz czego szukasz

Ładowanie...

poniedziałek, 17 października 2011

Jak św. Piotr siał grzyby

Czyli opowieść o grzybach z zabarwieniem religijnym, ale proszę się nie zrażać bo jest bardzo sympatyczna.

Dawno, dawno temu, kiedy Pan Jezus chodził jeszcze po ziemi zdarzyło się coś co sprawiło, że możemy dzisiaj cieszyć się mnogością grzybów. A było to tak . . .


Pan Jezus wędrował razem ze św. Piotrem szerokim gościńcem z Limanowej do Poręby. Dzień był pogodny i gorący, jak to w czerwcu. Na okolicznych łąkach ludzie kosili trawę. Wędrowcy, strudzeni wielce, usiedli na chwilę pod przydrożną wierzbą. W pobliżu położył się w cieniu zmęczony pracą kosiarz i zaczął jeść przyniesiony przez żonę chleb z serem. Św. Piotr oburzył się, że jak to tak! - tak na leżąco jeść chleb to przecież brak szacunku dla pożywienia i grzech! Na to Pan Jezus nakazał mu popracować i zmienić kosiarza przy robocie. Tak też się stało. Św. Piotr niezadowolony wziął kosę i szybko przekonał się jak ciężka to praca. Spocił się i szybko zmęczył, pot zalewał mu oczy. Inaczej spojrzał na leżącego kosiarza - sam przecież się przekonał ile trudu trzeba włożyć w skoszenie kawałka łąki. Wędrowcy zebrali się w dalszą drogę a kosiarz w podziękowaniu za pomoc podarował św. Piotrowi kawałek chleba.


Wędrowali, wędrowali . . . aż doszli do lasu. Chłodniej tu było i przyjemniej a ptaki śpiewały tak cudnie, że powietrze zdawało się aż drżeć od ich treli. Św. Piotr zgłodniał, ale nie chcąc dzielić się z Panem Jezusem skubał po kryjomu kawałeczki chleba. Pan Jezus wiedział o wszystkim, ale nie odwracając się zapytał: św. Piotrze, co tam masz? A Piotr zawstydzony wyrzucił w trawę okruszki i odpowiedział, że nic nie ma. Wędrowali, wędrowali . . . i jeszcze kilkakrotnie św. Piotr podjadał chleb a Pan Jezus udawał, że nie wie co się dzieje jednak pytał a Piotr za każdym razem wyrzucał nadgryzione kęsy i odpowiadał niezmiennie, że nic nie ma.


Przemierzyli tak szmat drogi aż doszli do skraju lasu. Pan Jezus nie chciał już więcej udawać, że niczego się nie domyśla więc zapytał wprost: Piotrze, nie wstyd Ci, że sam chleb jadłeś i nie podzieliłeś się ze mną?! Ja przecież zawsze wszystkim się z Tobą dzielę. Zawstydził się św. Piotr bardzo i jednocześnie szkoda mu się zrobiło zmarnowanych kawałków. Na to jednak łaskawy Pan Jezus znalazł radę. Aby się nie zmarnowały, zamienił wszystkie okruchy w grzyby i od tej pory rosną one wszędzie. Są pożywieniem dla ludzi i zwierząt. Rosną na łąkach, w lesie, w zagajnikach... Często można je znaleźć właśnie przy leśnych dróżkach. A najwięcej wyrasta po 29 czerwca i starsi ludzie mówią wtedy, że św. Piotr znów grzyby sieje.

Dlatego też dzień św.Piotra uważany jest za początek sezonu grzybowego on sam za patrona wszystkich grzybiarz.

4 komentarze:

  1. a u mnie wreszcie pojawiły się GRZYBY!!

    OdpowiedzUsuń
  2. no to zbieraj! u mnie niestety pusto....

    OdpowiedzUsuń
  3. Ale ładnie opowiadasz!! Wieczorem poczytam Zuzi:)
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Asiu, mam nadzieję, że się Małej spodoba taka bajeczka :-)

    OdpowiedzUsuń

Jeśli spodobał Ci się ten post zostaw pod nim swój komentarz, ale nie dodawaj w nim linku do swojej strony. Polub profil mojego bloga na kanałach społecznościowych - FB, Google+, Instragram, Twitter a także Pinterest. Będzie mi bardzo miło gościć Cię znowu. Jeśli ugotowałeś albo upiekłeś coś z przepisu znalezionego tutaj zrób zdjęcie i pochwal się przysyłając je do mnie na adres izapyzakulinska@gmail.com

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...