wpisz czego szukasz

Wpisz czego szukasz

Ładowanie...

poniedziałek, 15 września 2014

Piestrak jadalny, piestrówka - polska trufla

Piestrak jadalny, piestrówka, Choiromyces meandriformis to grzyb z rodziny truflowatych - taka nasza polska trufla. Nie dorównuje smakiem ani aromatem truflom prawdziwym, ale za to można go u nas znaleźć chociaż występuje raczej rzadko.

Przyznam, że sama jeszcze nie zbierałam piestraków i zdjęcia pochodzą od koleżanki Doroty, która natrafiła na nie i zebrała na Orawie. Od niej też dostałam poza zdjęciami trochę ususzonych owocników, z których postaram się za zimą coś dobrego przygotować.




Owocniki Piestraka jadalnego wyglądają jak nieduże ziemniaki. Są bulwiaste, kuliste, nieregularne, dorastają do 12 cm średnicy. Nie posiadają ani trzonu ani kapelusza. Nie mają wyraźniej skórki a wierzchnia warstwa bulwy bywa gładka albo spękana i bardzo często ponadgryzana przez ślimaki. Koloru szarobiałego, ochrowożółtego, brązowawego, różowawobrązowego.

Wnętrze owocnika pełne, marmurkowate z białymi żyłkami. Za młodu białokremowe, kremoworóżowe, później cielistobrązowawe, orzechowobrązowe.

Miąższ twardy, jędrny, nieco łykowaty. Zapach intensywny, słodkawy, przypominający zapach gotowanej kukurydzy. Smak delikatny.

Piestraki jadalne rosną od lipca do października. Można szukać ich w podgórskich i górskich lasach liściastych oraz iglastych. Preferują podłoże gliniaste i ilaste oraz towarzystwo buków. Piestraki wyrastają pod ziemią, w rozproszeniu, czasami gniazdowato po kilka sztuk. Czasami rosną tak płytko pod powierzchnią, że część owocnika, najwyżej 1/3 całości, wystaje na powierzchnię i wtedy łatwiej go wypatrzeć.

Piestrak jadalny to jak wskazuje nazwa gatunek nadający się do spożycia i bardzo smaczny. Jednak powinien być poddany obróbce cieplnej bo zjedzony na surowo może powodować biegunkę. Piestraki można gotować, smażyć albo suszyć i dopiero w takiej postaci dodawać do przyrządzanych dań.

źródło :
B. Gumińska, W. Wojewoda "Grzyby i ich oznaczanie", PWRiL, Warszawa 1985
E. Gerhardt "Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik", KDC, Warszawa 2006



1 komentarz:

  1. Coraz bardziej zadziwiają mnie Twoje grzybki Izuniu!

    OdpowiedzUsuń

Jeśli spodobał Ci się ten post zostaw pod nim swój komentarz, ale nie dodawaj w nim linku do swojej strony. Polub profil mojego bloga na kanałach społecznościowych - FB, Google+, Instragram, Twitter a także Pinterest. Będzie mi bardzo miło gościć Cię znowu. Jeśli ugotowałeś albo upiekłeś coś z przepisu znalezionego tutaj zrób zdjęcie i pochwal się przysyłając je do mnie na adres izapyzakulinska@gmail.com

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...