Jesienny spacer i zdziśki
Na zdjęciu są zdziśki czyli grzyby, które znaleźliśmy i zebraliśmy z Żarłoczkiem dzisiaj. I właściwie to tego nie planowaliśmy. Miał być po prostu krótki, jesienny spacer po lesie, a jak zwykle wyszło jak wyszło.
wędrowanie
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wędrowanie. Pokaż wszystkie posty
Niedziela w październikowym lesie
Ostatnio mało piszę na blogu i częściej można zobaczyć moje zdjęcia z lasu na Instagramie oraz Facebooku. Kto śledzi te moje kanały to jest na bieżąco. Ale chyba muszę wziąć się do roboty i więcej pisać, bo inaczej obrazicie się na mnie i przestaniecie tu zaglądać. Dlatego dziś krótka relacja z wczorajszego wypadu do lasu.
|
| to moje wczorajsze zbiory - kosz rozmaitości |
W lesie, który znam od dziecka
Marysin Wawerski i okoliczne lasy znam od dziecka. Już jako mały berbeć chodziłam tam z Mamą na spacery. Wtedy jeszcze nie było tam ścieżek dla biegaczy, a rezerwat im. króla Jana III Sobieskiego był ogrodzony i zamknięty.
Zapraszam na obszerną relację. Uwaga, dużo zdjęć!
Zapraszam na obszerną relację. Uwaga, dużo zdjęć!
|
| Ten młodziutki żółciak siarkowy przykuł moją uwagę już z daleka |
Majowa wyprawa do łęgowego lasu
Nie od dziś wiadomo, że na smutki najlepsze jest jakieś ulubione, ciekawe zajęcie. Do moich rozpraszaczy życiowych, ciemnych chmur należą oczywiście wypady do lasu i na łąki.
|
| Wiosna w tym roku zwariowała! Wszystko kwitnie jednocześnie i wcześniej niż zwykle. |
Grzyboholicy - Sekcja mazowiecka na pierwszej wiosennej wycieczce
Z tygodniowym opóźnieniem, ale zrobiłam wreszcie relację z pierwszego, wiosennego wypadu do lasu grzybniętej paczki z Warszawy i okolic. Zarobiona ostatnio jestem i nie ogarnęłam wcześniej, bardzo przepraszam. W sumie to lepiej późno niż wcale, prawda?
Jesienią też już razem chodziliśmy do lasu, ale w nieco mniejszym gronie.
A opisać i pokazać warto, bo wycieczka była bardzo udana. Wybraliśmy się w okolice Młochowa, mając na celu mocne doleśnienie, poszukiwanie smardzowatych i wiosenne grillowanie, bo pogada zapowiadała się wspaniale. Co zaplanowaliśmy to zrealizowaliśmy. A co widzieliśmy w lesie możecie sprawdzić na poniższych zdjęciach. Powiem tylko, że to był ciekawy i bardzo miły dzień, mimo że tym razem żadnych grzybów nie zbieraliśmy do koszyków tak jak jesienią.
Uwaga! Dużo zdjęć!!!
Umówiliśmy się na leśnym parkingu, gdzie zostawiliśmy samochody i strażników do pilnowania grilla oraz wiaty. Większa część grupy zorganizowała się sprawnie i w szyku bojowym wyruszyła w las. Kawałek asfaltem, ale w dogodnym miejscu wskoczyliśmy w chaszcze. Głównym celem wycieczki było poszukiwanie smardzowatych, bo teraz właśnie jest ich czas. Niestety, realne szanse na znalezienie smardza były nikłe. Od dawna nie padało i ściółka była bardzo wysuszona. Ale las jest zawsze piękny i zawsze można znaleźć w nim jakieś grzyby. Poza tym nadzieja umiera ostatnia.
Część grupy szybko zajęła się foceniem kwiatków, robaczków i grzybów nadrzewnych. Niektórzy węszyli jak psy gończe szukając wynalazków. I wkrótce zostały znalezione pierwsze czarki austriackie i piestrzenice olbrzymie. Każda z nich miała swoje sesje zdjęciowe i nawet ustawiła się kolejka, bo każdy chciał uwiecznić na karcie pamięci takie znaleziska.
Wędrowaliśmy dalej po rozgrzanym lesie wdychając gorące powietrze i błądząc wzrokiem wśród zeszłorocznych liści, gałązek i młodych roślinek. Gdzieniegdzie można było dostrzec zeszłoroczne, zasuszone próchnilce i nadrzewniaki w różnych postaciach. Kiedy zbiera się grzyby do koszyków to na te raczej nie zwraca się większej uwagi, ale kiedy nie ma co zbierać to budzą spore zainteresowanie.
O tej porze w wielu miejscach można obserwować całe łany wiosennych kwiatów np. zawilce gajowe. Grzybnięci wśród nich poszukują niewielkiego grzybka, twardnicy bulwiastej. Nie jest łatwo go wypatrzeć, ale udało się! Były małe i mocno podsuszone. Ale nie wszyscy wcześniej już ją widzieli więc kolejny gatunek zaliczony.
W bardziej zacienionym miejscu trafiło się coś świeższego. Wypatrzyliśmy kilka szyszkówek i jakieś kruchaweczki? Małych, brązowych grzybków jest tak wiele, ale ciężko czasami określić z czym mamy do czynienia.
Przy jednym z wyrębów nadzieje na znalezienie smardza jakby ożyły. Wszyscy chodzili ostrożniej, bacznie patrząc pod nogi. Niestety, poza malutkimi, obsuszonymi trąbkami, nic więcej nie udało się wypatrzeć. Chociaż... Był jeszcze maleńki grzybek na gałązce i jego pomarszczone ciałko dało nam dużo do myślenia. Pozostało jednak zagadką kim był ten tajemniczy stworek.
Wśród leśnych roślin i grzybów zawsze mieszkają owady i inne stworzonka. Te co przede mną nie uciekły sportretowałam. Za motylkami jednak nie nadążam...
Mimo suszy spotkaliśmy na swojej drodze kilka śluzowców. Chyba muszę o nich zrobić oddzielny wpis, bo zasługują na większą uwagę. Dzisiaj zobaczcie te, które znaleźliśmy podczas wycieczki.
Mało grzybów więc jak widzicie dużo uwagi poświęciliśmy innym mieszkańcom lasu. W lesie zawsze znajdzie się coś ciekawego. Wycieczka w większym gronie ma jeszcze tę zaletę, że jest więcej oczu do wypatrywania i więcej mądrych głów do oznaczania, nie tylko grzybów. Jedni są bieglejsi w roślinkach, inni rozpoznają pająki, inni oznaczają śluzowce. I wszyscy uczą się od siebie nawzajem. Ja uczę się czegoś nowego przy każdym spotkani, ale też dzielę się tym co sama wiem.
Po kilkukilometrowym spacerze wróciliśmy na parking, gdzie strażnicy dobytku już rozpalali węgle. Nastąpiła część prywatna, podczas której postanowiłam już nie robić zdjęć. Biesiadowaliśmy do wieczora jedząc i pijąc przywiezione smakołyki. Były grillowane kiełbaski, karkówka, sałatki, marynowane grzyby i warzywa, napoje mniej lub bardziej wyskokowe, a na koniec ciasta. Jedzeniu i piciu towarzyszyły rozmowy, żarty oraz wesołe przekomarzania. Było tak przyjemnie, że wcale nie chciało nam się wracać do domu.
Już mamy w planach kolejne takie spotkania, bo wszystkim bardzo się podobał ten wyjazd integracyjny. To był bardzo miło spędzony dzień w świetnym towarzystwie ludzi, którzy kochają las tak jak ja.
Do następnego razu!
Jesienią też już razem chodziliśmy do lasu, ale w nieco mniejszym gronie.
 |
| Grzyboholicy - Sekcja mazowiecka - to grupa grzybniętych z Warszawy i okolic |
A opisać i pokazać warto, bo wycieczka była bardzo udana. Wybraliśmy się w okolice Młochowa, mając na celu mocne doleśnienie, poszukiwanie smardzowatych i wiosenne grillowanie, bo pogada zapowiadała się wspaniale. Co zaplanowaliśmy to zrealizowaliśmy. A co widzieliśmy w lesie możecie sprawdzić na poniższych zdjęciach. Powiem tylko, że to był ciekawy i bardzo miły dzień, mimo że tym razem żadnych grzybów nie zbieraliśmy do koszyków tak jak jesienią.
Uwaga! Dużo zdjęć!!!
 |
| w szyku bojowym wybieramy się na penetrację wybranego kawałka lasu - co znaleźliśmy? zaraz się przekonacie! |
Umówiliśmy się na leśnym parkingu, gdzie zostawiliśmy samochody i strażników do pilnowania grilla oraz wiaty. Większa część grupy zorganizowała się sprawnie i w szyku bojowym wyruszyła w las. Kawałek asfaltem, ale w dogodnym miejscu wskoczyliśmy w chaszcze. Głównym celem wycieczki było poszukiwanie smardzowatych, bo teraz właśnie jest ich czas. Niestety, realne szanse na znalezienie smardza były nikłe. Od dawna nie padało i ściółka była bardzo wysuszona. Ale las jest zawsze piękny i zawsze można znaleźć w nim jakieś grzyby. Poza tym nadzieja umiera ostatnia.
 |
| fiołki to śliczne kwiatki, prawda? fiołek wonny jest jadalny, jak z innymi odmianami nie wiem, ale te leśne, o jaśniejszych kwiatkach, nawet nie pachną |
 |
| gwiazdnica - jej pędy są soczyste i jadalne, świetnie sprawdzają się w sałatkach |
 |
| piżmaczek wiosenny ma bardzo niepozorne kwiatki przez co często bywa nie zauważany |
 |
| listki szczawiku zajęczego można zjeść na surowo albo dodać do zupy - mają kwaskowy, delikatny smak |
 |
| zawilec gajowy zwykle nie rośnie pojedyncza a w wielkich skupiskach |
 |
| zawilec żółty jest rzadszy niż gajowy - tym razem spotkaliśmy tylko jednego, samotnego osobnika |
 |
| śledziennica - ciekawa roślinka, używana kiedyś do w medycynie ludowej do leczenia chorób śledziony |
 |
| biały zawilec i czerwona czarka tworzą patriotyczną parę |
 |
| czarki mogą osiągać całkiem duże rozmiary |
 |
| do tej piestrzenicy olbrzymiej już dobrały się ślimaki i zjedzą ją na pewno całą |
 |
| czarka austriacka i fiołki to też ładna kompozycja kolorystyczna |
 |
| piękne stanowisko młodych piestrzenic olbrzymich i ślimaki ich jeszcze nie odwiedziły |
 |
| zeszłoroczny owocnik lakownicy |
 |
| rozszczepka pospolita - niewielki, cudowny grzybek rosnący na pniach i gałęziach jak muszelki lub kwiatki |
 |
| te kulki na złamanym konarze to chyba drewniak |
 |
| a to co za grzyb? powłocznica, a może wysuszony i łuszczący się drewnowiec popękany? |
 |
| każda leżąca kłoda czy gałąź wcześniej czy później wpadnie w szpony grzyba |
 |
| grzyby rozkładają opadłe gałęzie i są ważnym ogniwem życia w lesie |
 |
| próchnilec gałęzisty tworzy owocniki przypominające czasami maleńkie, suche krzaczki |
 |
| próchnilec maczugowaty wyrasta często pozornie z ziemi - jakby jakiś umarlak wystawiał spod niej czarne paluchy |
 |
| kubek prążkowany ma najwyżej 2 cm wysokości i ciężko go wypatrzeć |
 |
| zawilce gajowe rosną w ogromnych ilościach tworząc kwieciste łany |
 |
| na korzeniach zawilca gajowego pasożytuje czasami twardnica bulwiasta - zaatakowane rośliny już nie zakwitną |
 |
| małych, brązowych grzybów natura wymyśliła bardzo wiele więc często ciężko je oznaczyć - to chyba jakaś kruchaweczka |
 |
| szyszkówki to niewielkie grzybki rosnące na zagrzebanych w ściółce szyszkach różnych drzew iglastych - ta rosła na szyszkach sosnowych |
 |
| na wyrębie szukaliśmy smardzy, ale były tylko malutkie, spieczone słońcem trąbki |
 |
| ten maleńki grzybek podniósł na trochę ciśnienie - w jego ciekawej fakturze niektórzy dopatrywali się zaczątków smardza, ale ja sądzę raczej, że to zdeformowana trąbka, bo w pobliżu rosło sporo malutkich trąbek |
 |
| samica pajaka Ebrechtella tricupsidata - maleńki, zielony i bardzo szybko biegający pajączek z ciekawym wzorem na odwłoku |
 |
| a tych owadów nie umiem nazwać - to jakieś chrząszcze, ale jakie, poza tym, że fotogeniczne, to nie mam pojęcia |
 |
| Rulik nadrzewny - różowe, delikatne kuleczki na powalonej kłodzie |
 |
| Samotek zmienny - młody ma strukturę pianki, później nieco stwardnieje |
 |
| Smętosz czarny - początkowo jest różowiutki i miejscami jakby krwawił więc wygląda bardzo intrygująco |
 |
| to różowe to męskie kwiaty modrzewia - są niewiele mniejsze od modrzewiowych szyszek |
 |
| jemioła rozpierzchła ma węższe listki od jemioły pospolitej i rośnie tylko na drzewach iglastych, przeważnie na sosnach |
 |
| porosty to organizmy, które mają w sobie trochę z grzybów i trochę z mchów |
Już mamy w planach kolejne takie spotkania, bo wszystkim bardzo się podobał ten wyjazd integracyjny. To był bardzo miło spędzony dzień w świetnym towarzystwie ludzi, którzy kochają las tak jak ja.
Do następnego razu!
 |
| zielona ja czyli Smaczna Pyza w lesie - kolczyki dobrane tematycznie okazały się, niestety, jedynymi smardzami podczas tej wycieczki |
Pyza na tropie. Szukając wiosny
Wiosna w tym roku wcale nie chciała przyjść. Równo rok temu byłam tu z bandą grzybniętych i było już bardziej wiosennie. Teraz wiosna siłowała się z zimą i jakoś nie mogła zwyciężyć. Ale czas płynie i zima chcąc nie chcąc musiała wreszcie ustąpić. Jeszcze jest szaro i pąki dopiero pękają, ale już można wypatrzeć pierwsze konkretne oznaki wiosennego życia.
Uwaga, dużo zdjęć!
Uwaga, dużo zdjęć!
Mazowieckie grzybobranie jesienne
Kiedy zbliża się weekend grzybnięci bardzo intensywnie myślą jak tu się wyrwać do lasu. W tygodniu tylko nieliczni mają taką szansę, ale sobota czy niedziela to idealny czas żeby zaszaleć na łonie natury.
Czy jesienna, deszczowa aura nas nie wystraszy? Czy w ogóle warto jeszcze iść do lasu? Czy będzie co zbierać? Takie pytania zadaje sobie chyba każdy grzybolub, ale my jesteśmy mocno zakręceni więc ciągnie nas do lasu zawsze i o każdej porze.
Czy jesienna, deszczowa aura nas nie wystraszy? Czy w ogóle warto jeszcze iść do lasu? Czy będzie co zbierać? Takie pytania zadaje sobie chyba każdy grzybolub, ale my jesteśmy mocno zakręceni więc ciągnie nas do lasu zawsze i o każdej porze.
 |
| każdy coś nazbierał i wszyscy wyszliśmy z lasu zadowoleni chociaż to nie ilość grzybów w koszach jest najważniejsza - najbardziej cieszy łażenie i doleśnianie się, szczególnie w miłym towarzystwie |
Grzybnięci szaleją pod Warszawą
Dla wielu sezon grzybowy już się skończył bo uważają, że jak na grzyby to tylko sierpień i wrzesień. Teraz, kiedy kończą się powoli najbardziej znane gatunki jadalniaków, tacy grzybiarze nie mają co zbierać i odpuszczają. A tymczasem las żyje cały rok i prawie o każdej porze można spotkać jakieś grzyby. Ludzi w lesie teraz dużo mniej i ja bardzo chętnie się do niego wybieram.
 |
| zbieram łuszczaki zmienne - bardzo smaczne grzyby, podobne do opieniek |
Migawki z lipcowego Podlasia
Dawno nie byliśmy na Podlasiu. Ciężko oderwać się od obowiązków i pognać przed siebie do odległych miejsc, za którymi tak bardzo tęsknię. Rzeczywistość jest czasami bardzo przyziemna i nie pozwala na wiele.
Ale jednak udało się wygospodarować kilka dni i pojechać w krainę szczęśliwości. Bo Podlasie jest dla mnie oaza spokoju i szczęścia. Czas tam płynie leniwie, nikt się nigdzie nie spieszy, a życie toczy się jeszcze w wielu miejscach wedle pór dnia i roku. Ludzie są życzliwsi, cisza aż dzwoni w uszach i mam świadomość, że nic nie muszę. Odpoczywam i napawam się spokojem. Tak było i tym razem.
Ale jednak udało się wygospodarować kilka dni i pojechać w krainę szczęśliwości. Bo Podlasie jest dla mnie oaza spokoju i szczęścia. Czas tam płynie leniwie, nikt się nigdzie nie spieszy, a życie toczy się jeszcze w wielu miejscach wedle pór dnia i roku. Ludzie są życzliwsi, cisza aż dzwoni w uszach i mam świadomość, że nic nie muszę. Odpoczywam i napawam się spokojem. Tak było i tym razem.
 |
| wyskoczyłam tylko na chwilę z samochodu i mimo lejącego deszczu coś znalazłam |
Niespodziewany prezent od św. Piotra
W moich najbliższych lasach ostatnio było bardzo sucho i nic zdatnego do użytku nie udało się zebrać. Byłam niepocieszona, szczególnie że sporo grzybniętych znajomych z różnych stron Polski chwali się już pokaźnymi zbiorami kurek, borowików i innych gatunków grzybów. Wczoraj jednak, zupełnie niespodziewanie, miałam całkiem udane grzybobranie.
To chyba św. Piotr zasiał je specjalnie dla mnie, na pocieszenie. Grzybiarze uważają tego świętego za swojego patrona, a 29 czerwca za symboliczny początek nowego, grzybowego sezonu. Oczywiście grzyby rosną przez cały rok, ale już dawno temu uważano, że od tego dnia lasy stają się wyjątkowo obfite w grzyby.
To chyba św. Piotr zasiał je specjalnie dla mnie, na pocieszenie. Grzybiarze uważają tego świętego za swojego patrona, a 29 czerwca za symboliczny początek nowego, grzybowego sezonu. Oczywiście grzyby rosną przez cały rok, ale już dawno temu uważano, że od tego dnia lasy stają się wyjątkowo obfite w grzyby.
Co słychać nad Wisłą?
Taka piękna pogoda dzisiaj od rana, że nie wytrzymałam. Szybko wzięłam kilka najpotrzebniejszych rzeczy, bez których grzybnięta nie rusza się w teren, oprócz koszyka, i postanowiłam odwiedzić moją tajną smardzową miejscówkę w nadwiślańskich łęgach.
Poszłam za ciosem licząc, że dzisiejsza wycieczka będzie równie przyjemna jak ostatnia, chociaż tym razem powędrowałam samotnie.
Przepraszam, ale znowu dużo zdjęć.
Poszłam za ciosem licząc, że dzisiejsza wycieczka będzie równie przyjemna jak ostatnia, chociaż tym razem powędrowałam samotnie.
Przepraszam, ale znowu dużo zdjęć.
Banda grzybniętych na tropie grzybowej piękności
To będzie długa opowieść o spotkaniu czterech grzybniętych ludków. Jeśli jesteście ciekawi i macie trochę wolnego czasu to zapraszam.
Dwóch ludków mieszka w Warszawie a dwoje specjalnie na tę wycieczkę przyjechało z Gdańska. Taki mały zjazd gwiazd, bo wierzcie mi, koledzy Mirek i Grzegorz są mocniej grzybnięci ode mnie, a koleżanka Mirka na dodatek mocno ptasznięta, jakkolwiek by to dziwnie nie brzmiało. Umówiliśmy się w Lesie Bemowskim, w którym niedawno znalazłam swoje pierwsze kielonki błyszczące i wiem, że to las pełen skarbów.
Uprzedzam, że zdjęć jest bardzo dużo, a i tak mocno głowiłam się, które Wam pokazać bo napstrykałam ich mnóstwo. Życzę przyjemnych wrażeń i cierpliwości.
Dwóch ludków mieszka w Warszawie a dwoje specjalnie na tę wycieczkę przyjechało z Gdańska. Taki mały zjazd gwiazd, bo wierzcie mi, koledzy Mirek i Grzegorz są mocniej grzybnięci ode mnie, a koleżanka Mirka na dodatek mocno ptasznięta, jakkolwiek by to dziwnie nie brzmiało. Umówiliśmy się w Lesie Bemowskim, w którym niedawno znalazłam swoje pierwsze kielonki błyszczące i wiem, że to las pełen skarbów.
Uprzedzam, że zdjęć jest bardzo dużo, a i tak mocno głowiłam się, które Wam pokazać bo napstrykałam ich mnóstwo. Życzę przyjemnych wrażeń i cierpliwości.
 |
| Smaczna Pyza przyłapana podczas fotografowania piestrzenic pochyłych - musiałam bardzo uważać żeby nic nie rozdeptać a rosło ich tam ok. 50 sztuk |
Wiosenna wycieczka po skarby
Wiosna zmienia otaczający nas świat z dnia na dzień. Pąki pęcznieją, zaczynają kwitnąć kwiatki i pojawiają się pierwsze wiosenne grzyby. To nic nowego, że te ostatnie interesują mnie chyba najbardziej, ale chodząc po lesie fotografuję co mi podejdzie pod obiektyw więc różne roślinki czy stworzenia też. Tym sposobem każdy spacer, każda wycieczka, są ciekawą wyprawą w teren i dokumentuję je jak potrafię.
Zapraszam na relację z przedwczorajszego wypadu do lasu na warszawskim Bemowie.
Zapraszam na relację z przedwczorajszego wypadu do lasu na warszawskim Bemowie.
 |
| To kielonka błyszcząca, maleńki i rzadki grzybek, którego znalezienie było dla mnie zadaniem numer 1 tegorocznej wiosny |
